WebsterMC

Op het werk gebruiken wij sinds een aantal jaar Kalido, een syteem om uw datawarehouse te beheren. Op vraag van een Kalido consultant heeft mijn voorganger hierover ooit een presentatie gegeven op een Kalido congres in Boston, en die presentatie werd zeer positief onthaald.

Nu gaf Kalido vorige week een European Briefing in Londen, en opnieuw hadden ze aan ons bedrijf gevraagd om een presentatie te geven. Ondertussen ben ik de hoofdgebruiker van Kalido, dus deze keer was het aan mij om naar Londen te vliegen en een presentatie te geven. Volledig op de kosten van Kalido, jawel!

In tegenstelling tot de presentatie in Boston was mijn presentatie de enige ‘customer case study’ (en dus de enige spreker die niet van Kalido zelf was) en werd de presentatie gegeven ’s morgens tijdens de voltallige plenaire sessie .

Iedereen die mij een beetje kent, weet dat ik eigenlijk niet goed ben in talen. Tijdens de humaniora ben ik er welgeteld één keer door geweest voor Frans en Engels (en toch niet blijven zitten ), en ook tijdens de universitaire studies waren dit mijn voornaamste buispunten.

En dan naar Londen gaan om te presenteren Dit volledig op op kosten van een firma waarmee je samen werkt. Niet echt het moment om een barslechte presentatie te geven. Dat was natuurlijk ook niet goed voor de zenuwen.

Maar afgelopen woensdag heb ik dus al mijn Engelse leerkrachten lik op stuk gegeven. Want om het met de woorden van Jason Fiorotto, de Brand Manager van Kalido te zeggen:“Hi Vincent — Thanks again for participating in yesterday’s event… your presentation received the highest marks of any presenter!”

Ik moet wel zeggen dat ik op het moment door had dat iedereen effectief aan het luisteren was: er werd gelachen wanneer ze moesten lachen (ik vind humor in een presentatie dan ook belangrijk om de aandacht te houden). Ook de reacties tijdens de lunch waren lovend. Veel mensen (die ik van haar noch pluimen ken) hebben mij proficiat gewenst voor de presentatie en ook zijn er verschillende mensen extra vragen komen stellen.

Mijn zelfvertrouwen qua talen is er ineens heel wat op vooruitgegaan…

En dan wel eentje met een minieme SQL kennis. Het gaat hier immers om een ‘Data management Assistant’ die de ‘Data management Executive’ (dat ben ik dus) moet bijstaan. De job is in Sint-Jans-Molenbeek en goed bereikbaar met de trein/metro (ik doe dat al)

Het gaat hier om de usersupport van het systeem waarmee de vertegenwoordigers op de baan zijn, en om het beheer (input/onderhoud) van twee grote ‘Kalido‘ databases.

Dit werk is vooral interface-gericht (laden data in database, creatie van producten,…), maar soms wordt er ook rechtstreeks in SQL gewerkt om de op te laden data naar de juiste vorm te brengen. En hierbij moet je weten wat je doet, want anders loop je het risico om een deel van de database om zeep te helpen.

Uiteraard wordt de database assistant ook betrokken bij projecten die bovenstaande systemen moeten verbeteren.

Heb je interesse, dan kun je op de site van Jobat het volledige functieprofiel nalezen.

Solliciteren doe je best via mij (info ‘at’ webstermc.be), want als je wordt aangenomen, dan krijg ik zo ook een extraatje

Dus aan alle geïnteresseerden: stuur uw CV maar door!

Op het werk zijn ze alle sanitair van de toiletten aan het vernieuwen. Dit gebeurt in fases. Alle toiletten in één blok (3 verdiepingen boven elkaar) worden tegelijkertijd vernieuwd.

Momenteel zijn ze bezig aan de toilettenblok die zich het dichtst bij mijn bureau bevindt. Om naar het WC te gaan moeten we nu een heel eind afleggen om naar het ‘middenste’ sanitaire blok te gaan. Goed voor de conditie zullen we maar zeggen.

Maar toch zorgen de werken ook voor verassingen. Zo kregen we vandaag onderstaande mail:

Beste,

Met groeten,

Ik durf mij hierbij niets voorstellen…

Tot nu toe was facebook, alwaar ik ook reeds geruime tijd een profiel heb, geblokkeerd op het werk.

Tot nu toe zeg ik, want vorige week heeft IT een ‘business request’ ontvangen om de blokkering van facebook op te heffen. Wie het gevraagd had, dat konden wilden de mannen van IT niet zeggen, maar aangezien het goedgekeurd is geraakt, moet dit toch van hogerhand komen.vooral als je weet dat bij ons simpele zaken als hotmail en gmail volledig geblokkeerd zijn.

Ik het het dan maar meteen geprobeerd, en waarempel, we kunnen op facebook! Ik heb dan maar meteen mijn verloofde teruggekocht!

En wie het nu nog waagt om Joke weg te kopen, wees op uw hoede, want voor je facebook kunt afsuiten heb ik haar teruggekocht zie!

En je krijgt er dan gratis en voor niets nog een boze blik bovenop!

U weze gewaarschuwd!

Excel gebruiken wij hier constant op het werk. Het gebeurd zelden dat excel niet openstaat, en vaak zijn we in verschillende excel documenten gelijktijdig aan het werken.

Ik ben zelf redelijk goed in excel (veel mensen vinden mij toch een specialist), maar veel collega’s hier verliezen vaak redelijk wat tijd omdat ze gewoonweg niet weten dat veel dingen eenvoudiger kunnen gedaan worden door het gebruiken van formule’s, draaitabellen en de vertical lookup (of Vlookup).

Op het bedrijf hier hebben ze dit ingezien en willen ze binnenkort extra cursussen excel organiseren. Geen gewone cursussen, maar echt een cursus op maat. Enkel die zaken die op het bedrijf echt nodig zijn zouden meer uitgelicht worden.

Alvorens deze cursus te kunnen geven, moet men natuurlijk weten wat de specifieke excel noden zijn. Daarom kwam er woensdag een consultant langs bij enkele mensen van verschillende afdelingen. Zo kon deze eens zien wa we allemaal niet deden in excel.

Ik was daar dus één van. Meer zelfs, ik was zelfs de eerste die hij zag. Anderhalf uur lang heb ik deze kerel beziggehouden. Vlotjes legde ik de meest gebruikte toepassingen uit aan de hand van veelgebruikte .xls bestandjes, en daarbij stelde ik vragen van problemen die ik tegenwkam.

Deze problemen waren precies niet van de gemakkelijkste, want op sommigen kon hij helemaal niet antwoorden.

Van zijn conclusie over onze afdeling ben ik toch lichtjes verschoten: aangezien mijn naaste medecollega’s de ingewikkelde formules begrijpen die ik produceer, zijn het reeds gevorderde gebruikers.

Als mijn collega’s gevorderde gebruikers zijn, wat ben ik dan? Een expert? Mischien wel, want de enige training die voor mij in aanmerking komt, is een one-to-one training.

Zo zou ik nog iets meer MS-querry moeten gebruiken en een upgrade naar een nieuwere versie van excel zou toch een hele verademing.

Want zeg nu zelf: iedereen heeft toch problemen met het feit dat er ’slechts’ 65.536 lijnen zijn in excel. En natuurlijk ook met het feit dat je maar 7 keer een formule in een formule kunt plaatsen.

Niet?

Want dit kregen we zonet in de mailbox op het werk:

Beste collega’s,

Wees vooorzichtig !

Ik zal toch alleszins mooi de andere richting uitrijden. Ver van het metrostation dat ik dus vanaf maandag dagelijks tweemaal zal aandoen. Inderdaad, maandag is het D-day en dus 1e treindag

En toen viel de stroom voor een fractie van een seconde weg. Bijna onmerkbaar, maar toch juist lang genoeg om alle pc’s opnieuw te laten opstarten.

Gevloek alom, want regelmatig ’saven’ is hier niet echt ingeburgerd.

Per toeval had ik wel net op ’save’ gedrukt!

Yeaha!

Dat de inflatie hoog is, en dat binnenkort de lonen gingen geïndexeerd worden, wist ik al langer. En vandaag kwam dan het nieuws:

Beste allemaal,
Bonjour à tous,

Gelieve te noteren dat de lonen op 1 april 2008 verhoogd werden met 1,45%.
Veuillez noter que les appointements ont été augmentés de 1,45% au 1 avril 2008.

Vriendelijke groeten
Bien à vous

Om eerlijk te zijn, ik verschoot wel. Niet van de indexaanpassing op zich, maar wel van de hoogte ervan. 1,45%, da’s toch wel enorm veel, want ik de vorige lagen altijd rond de 0,6 procent. En ineens is er meer dan een verdubbeling.

Maar goed! Mijn koopkracht is dus weer op niveau! Ik kan dus weer elke dag kaviaar kopen

Door het praten met een collega die gelijk met mij begonnen is, heb ik net ontdekt dat ik sinds dit jaar recht heb op één dag extra verlof wegens anciënniteit.

Ik ben hiervan serieus verschoten, want ik vond van mijzelf dat ik nog altijd bij ‘de jonge garde’ hoorde. Maar klaarblijkelijk ben ik nu goed op weg om een oude rot te worden.

pfff. Ik voel mij oud!

Werken tussen kerst en nieuw. Dat kan ik iedereen aanraden. ’s Ochtends en ’s avonds zoef je zonder files tussen Brussel en Gent. Op het werk kun je ook rustig doorwerken, want de telefoons rinkelen niet en de mailbox blijft zalig leeg. Je begint een telefoontje of een mailtje opeens weer te apprecieren. Ook door het weinige volk op de werkvloer ontstaat er een rustige sfeer. Uiteindelijk klop je gewoon je uurtjes, maar doe je veel meer dan op andere dagen. Gewoon omdat je kunt doorwerken.

En werken tussen Kerst en Nieuw zorgt ook nog voor betere socialere contacten op het werk. Door het weinig aanwezige volk, en vooral het afwezig zijn van je vaste ‘roddel’partners, knoop je vanzelf ook gesprekken aan met collega’s waar je voordien met moeite slecht enkele woorden gesproken had.

Werken tussen Kerst en Nieuw brengt ook initiatieven mee die je tijdens het jaar niet zou verwachten. Na het eten vanmiddag kwam ik bijvoorbeeld voorbij het rokerslokaal. Daar zat veel volk binnen met een glas in de hand. Ik zag iemand wuiven naar mij dat ik binnenmocht en ik stapte door de deur. Binnen werd mij meteen een glas champagne aangeboden.

De tweede verdieping had namelijk afgesroken om vandaag een receptie te houden voor de ‘werkers tussen kerst en nieuw’ van het tweede verdiep. Aangezien ik op de eerste verdieping werkt wist ik van niets (alhoewel dit niet van mijn gewoonte is), maar ‘t was toch leuk dat ik mocht binnenkomen.

Een glaasje champagne vlak na het eten op een vrijdagmiddag? Meer moet dat niet zijn volgens mij!

Deze middag kwam ik na het middageten terug op mijn bureau en er stond daar ineens een fles champagne te blinken! Waarvoor was het? Alleszinds niet voor Sinterklaas, want die had ’s ochtends al speculaas en clementines gebracht.

Waarvoor was het dan wel? Awel, door het doen van “extra activiteiten buiten uw normaal werk” kunnen we op het werk punten verdienen. Deze activiteiten draaien rond een bepaald merk. De tien mensen die op het einde van het jaar het meeste punten hebben krijgen daarvoor elk een extra premie van € 750 bruto. Mooi meegenomen zou ik zeggen.

Maar er was ook een “minimum van activiteiten” bepaald. Een minimum die iedereen in de onderneming minstens zou moeten doen. Vandaag hebben de mensen die dit minimum gehaald hebben, een fles champagne gekregen. En ik heb er dus ook één gekregen! De champagne zal smaken! vooral tijdens de komende feestmaanden!

Dit puntenplan bestaat al sinds begin september en vlak voor mijn reis naar Argentinië stond ik eerste. Om de mensen dan aan te moedigen, werd onderstaande mail verstuurd naar iedereen in het bedrijf:

Mijn excuses voor de kwaliteit, maar printscreen uit een mail levert blijkbaar niet zo’n goede kwaliteit op. Qua verspreiding van uw naambekendheid in het bedrijf kan dit natuurlijk tellen, aangezien iedereen van het bedrijf deze mail kreeg. Jammer genoeg hebben de mensen van het ‘V-plan’ niet op voorhand gevraagd of ze dit mochten. Anders hadden ze wel een “nee” als antwoord gekregen.

Na de reis na Argentinië, stond ik nog altijd vierdes in de rangschikking. Nu, ruim één maand later zal binnenkort de nieuwe rangschikking verstuurd worden. Ik heb deze al eventjes mogen inkijken. En wat blijkt? Ik sta opnieuw eerstes! En de actie loopt nog maar vijftien dagen!

Laat die € 750 maar komen zou ik zeggen!

Het was hier al een tijdje crisisfeer op het werk. Niet omwille van het vele werk, maar wel vanwegen de ‘intentie tot herstructurering’. Wat we al wisten was dat er 18 mensen ‘in aanmerking komen tot ontslag‘. Dit wou zeggen dat die 18 mensen ofwel ontslagen zullen worden, ofwel dat deze mensen voorgesteld wordt om in een ‘andere entiteit’ te gaan werken.

Die andere entiteit is dan een nog op te richten (West-)Europees service center, die diensten leverd aan alle aangesloten landen. Het kan zijn dat je dan fysiek in België blijft, maar dat je officieel voor het service centrum zult werken. Als het niet meezit, dan moet je mee naar een ander land.

Gisteren werden de betrokken 18 mensen persoonlijk ingelicht door het hoofd van hun huidig departement. Werd je niet uitgenodigd voor een gesprek, dan blijft alles (voorlopig) bij het oude.

Ik moest alleszins (zoals verwacht) niet op gesprek komen en van onze afdeling (11 man) was er eigenlijk maar één iemand die op gesprek moest. Bij zo’n herstructurering is het handig als je dicht bij de ‘field’ werkt. Dat kunnen ze moelijk op bovenlokaal niveau groeperen. Bij IT ligt het eventjes anders, want op lokaal niveau zal deze op te houden met bestaan. Voortaan zal IT op West-Europees niveau gegroepeerd worden. Voor deze mensen was het echt afwachten of ze 1) mochten blijven 2) voor het service center gingen werken in België 2) voor het service center gingen werken vanuit een ander land. Ook bij Finance en Marketing ging er redelijk wat naar een service center model.

We waren dus benieuwd naar het resultaat van de gesrpekken met de 18 man. En eigenlijk is het nog altijd niet geweten, want de ingelichte mensen zijn niet echt spraakzaam. Wel hebben we enkele vermoedens, maar zolang het niet officieel medegedeeld wordt, zullen het waarschijnlijk vermoedens blijven.

Maar dan nog blijft de onzekerheid voor de betrokken medewerkers redelijk groot. Allé, niet voor de mensen die onstlagen worden, want dat is duidelijk. Maar voor de mensen die voor een service center zullen gaan werken blijft de onzekerheid groot, want nu bljikt dat de uiteindelijke beslissing daarvoor niet bij ons bedrijfje in België ligt, maar wordt genomen door de ‘managers’ van die service centers. Het enige wat België kan doen is deze mensen ‘voordragen’ bij die managers. Als de managers het voorstel weigeren (want waarschijnlijk zijn er ook nog concurrenten uit andere landen), dan kan het alsnog zijn dat ze ontslagen worden.

Pas eind december zou hier duidelijkheid over komen. Nog een anderhalve maand onduidelijkheid. Pffff. Ik zou niet in de betrokken mensen hun schoenen willen staan.

Maar voor mij verandert er al zeker niets. Da’s toch al een geruststelling! Toch al de tweede fusie/reorganisatie dat ik overleef! Hiep Hoi!